கலவரம்

பிதுங்கின...
பதிந்தன...
சிவந்தன...
சிலிர்த்தன...
மயங்கின...
முளைத்தன...
வளைந்தன...
விளைந்தன...
ஒலித்தன...
ஒளித்தன...
என்ன யோசிக்கிறாய்?
மேல் குறிப்புகள்...
உன் அதரம் சிந்திய...
அமுதம் செய்த...
கலவரம் என்னில்!!!

நான்

அழகை வர்ணிக்க
பித்தனானேன்!
அனுபவத்தைப் பகிர
சித்தனானேன்!
வருத்தமில்லை...
அர்த்தமில்லை...
வாய்ப்புமில்லை...
பேதைகளுக்கு விளங்க...
மேதையவள் எழுதியயென்னை!!

யாசித்தல்

 

பாதை மறந்த காடுகள்...
பாதை அமைத்தோடும் நதிகள்...

கரையை முத்தமிடும் அலைகள்...
அலைகளில் மூழ்கும் வலைகள்...

தேனைச் சிந்தாதப் பூக்கள்...
மகரந்தத்தைச் சிதறும் வண்டுகள்...

காலைப் பனியில் நனைந்த இலைகள்...
குளிர் ஆடைகட்டி நடக்கும் காற்று...

வாத்தியங்களில்லாக் குயில் பாட்டு...
இசைவருட அனுமதிக்கும் மூங்கில் கட்டு...

சூரியனாய் காதலிக்கும் தாமரையை...
பிரதிநிதி களவுக்கொள்ளும் அல்லியை...

இவையெல்லாம்...
இயற்கையின்...
நடை... உடை... பாவனை!

ஆகையினால்...
ரசிக்கிறேன்!

வண்ணக் கோலத்திற்கு...
காத்திருக்கும் விடியல்...
புள்ளிவைக்க அசையும்போது...
சினுங்கும் கொலுசுமணிகள்...

தழுவியே ஆகவேண்டுமென தென்றல்....
பரஸ்பரத்திற்காகக் காதுகளோரம்...
சுருண்டுக் காத்திருக்கும்...
சிறு கொத்துகள்...

மேகங்களிடம் சண்டைப்போட்டு...
நடிப்புக் கோபம்கொண்டு...
சிலை நனைத்து உள்வழித்தேடும்...
குறும்புக்கார மழைத்துளிகள்...

அழகின் சிரிப்பொலிக்கு...
தன் சுவாசம் ஈடில்லையென...
மூலையில் மௌன தவத்தில்...
நிற்கும் குழல்...

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக....

குடியேற்றினால் துடிப்பேன்...
மறுத்தால் நின்றுவிடுவேன்...
மிரட்டல் விடுத்திற்கிறது...
சின்ன இதயம்....

இவையெல்லாம்...
காதலின்...
திமிர்... கர்வம்...அகம்பாவம்!

எனினும்...
யாசிக்கிறேன்...!!!

முத்துக்கள்

கருமுத்துக்கள் சுமந்த...
மீன் விழிகள்!
வெண்முத்துக்கள் மூடிய...
பவழ இதழ்கள்!
மச்சமுத்துக்கள் தாங்கிய...
சங்கு கழுத்து!
நம் மழலை முட்டத்துடிக்கும் முத்துக்கள்
பொதிந்த கவிதைகள் !
நம் உயிர்...
உரு கொண்டுவளர...
என் ஆண்மை வென்ற...
உன் பெண்மையை
முத்தென உள்ளடக்கிய காவியம்!
அழகே...
எத்தனை எத்தனைச் சிப்பிகள்
உன்னில்?!!!
நான் சொன்னது பகுதி...
சொல்லாததோ கோடி!!
அதிசயங்கள் ஏந்திய...
அபூர்வம் நீ!!